Συμμετοχή μαθητών του Γυμνασίου Νεάπολης σε διαγωνισμό ποίησης
Τα Ιδιωτικά Εκπαιδευτήρια «Παναγία Προυσιώτισσα» στο Αγρίνιο διοργάνωσαν Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ποίησης για το σχολικό έτος 2023-2024 με τίτλο «Νίκος Γκάτσος, ο ποιητής των στίχων.» Με πρωτοβουλία της Φιλολόγου του σχολείου μας κυρίας Άννας Βλαχάκη, το Γυμνάσιο Νεάπολης συμμετείχε στο διαγωνισμό με δύο μαθητές στην κατηγορία Κατηγορία Α΄ (Συμμετοχές από Ε΄ Δημοτικού έως και Β΄ Γυμνασίου).
Ο Δημήτρης Καγιάννης, μαθητής της Β΄τάξης του Γυμνασίου Νεάπολης, συμμετείχε στο διαγωνισμό με το ποίημα “Ο έρωτας, λουλούδι της ερήμου” και κέρδισε το 2ο τιμητικό έπαινο.
Η μαθήτρια Μπαζίνη Θεοδώρα, μαθήτρια της Β τάξης του Γυμνασίου μας συμμετείχε με το ποίημα “Ο ΦΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΜΟΥ ΑΣΤΡΩΝ”
Συγχαίρουμε και τα δύο παιδιά μας για τη δημιουργικότητά τους, την καθηγήτρια για την πολύ αξιόλογη πρωτοβουλία και το Δημήτρη για τη διάκρισή του..
Ο έρωτας λουλούδι της ερήμου
Στην έρημο της ψυχής άνθισε ένα λουλούδι,
κρυμμένο μέσα σε βλέμματα και μια χαμένη ουλή.
Ο έρωτας φλέγει ήπια σε βραδιές αψηλάφητες,
με αστέρια να γράφουνε τη μοίρα των ζευγαριών.
Δυο ψυχές στα σκοτάδια ζητούν το φως του άλλου,
κι άγγιγμα τις θερμαίνει, κλέβει κάθε ρυτίδα φόβου.
Η αγάπη σαν σιγαλιά σταθερά βαθαίνει,
και σ’ ένα φιλί μοιράζεται το βάρος των ψυχών.
Ο χρόνος σταματάει και οι καρδιές ψιθυρίζουν,
μέρες που θα ’ρθουνε με αγκαλιές που θα λιώσουν.
Στα μάτια η ουσία του κόσμου και το γέλιο,
τίποτα δεν είναι πια απλά ένα περαστικό παιχνίδι.
Ο έρωτας έχει την τύχη μιας άνοιξης ανθισμένης,
αιώνιας υπόσχεσης, τραγουδιού στο αερισμένο.
Στις ατέλειες βρίσκει αλήθειες, δίχως να κρύβεται,
μοιράζει αθώες λαχτάρες, όπου η ψυχή σκύβει.
Στα ήσυχα λιβάδια, όπου η αγάπη φύεται,
σε κάθε λέξη κι άγγιγμα, αιώνια θα ενώνονται.
Σαν τρυφερό συννέφι που μας ζεσταίνει δυνατό,
είναι ο έρωτας θαύμα, από το απλό στο σπουδαίο.
Ο ποιητής του έρωτα
Ο ΦΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΜΟΥ ΑΣΤΡΩΝ
Οι φίλοι μου με φωνάζουν φονιά
μα δεν κάνω και κάτι, μόνο τα αστέρια μετράω και κρίνω.
Ο Γιώργης μου είπε ότι τα πονάω μετρώντας τα,
έτσι του είπε η γιαγιάκα του λέει.
Εάν είναι αλήθεια όμως, τότε με λένε φονιά
και όχι απλό φονιά, αλλά φονιά των δικών μου άστρων.
Μα τι κάνω, απλά τα βάζω σε μια σειρά στην καρδούλα μου,
τα βάζω ξεχωριστά… κάποια ήρθαν νωρίς και κάποια αργά,
αλλά αυτά που δεν ήρθαν και ποτέ τα φαντάζομαι.
Κρίμα όμως που είμαι ο φονιάς τους
και τα πληγώνω τόσο πολύ… μα τι κάνω,
απλά ξεχωρίζω τα καημένα τα άστρα…
Δε μου αρέσει όμως αυτό,
γιατί μαζί με αυτά πληγώνομαι κι εγώ.
Και όσο τα λέω δυνατά
τόσο ακόμα με φωνάζουνε φονιά…
Αριανό αστέρι